Altenkleusheim begroet nederlandstalige bezoekers

Een klein dorp in het Sauerland stelt zich voor.

Altenkleusheim is een klein dorp op de grens van Sieger- en Sauerland in de bondsstaat Nordrhein-Westfalen (NRW). Het dorp hoort bij de stad Olpe, een middelgrote stad aan de rand van de Biggesee, het grootste stuwmeer van NRW (Vanaf Utrecht ongeveer drie uur rijden, 300km).

De eerste vermelding van het dorp vinden we in het jaar 1383. Hoofdzakelijk leefden de mensen van akkerbouw en veeteelt, toen de mijnen geopend werden vond men ook daar een bron van inkomsten, en een gedeelte van de mensen kon profiteren van de gunstige geografische ligging van het dorp. Vroeger liep namelijk de oude Napoleonstraat, verbindingsweg van Nederland naar Frankfurt, door het dorp en daardoor heeft transport en alles wat daarmee te maken had tot ongeveer 1850 voor goed geld gezorgd: In Altenkleusheim kon nog iets gegeten worden, werden de paarden nog een keer gewisseld, eventueel nog door de dorpssmid van een paar nieuwe hoeven voorzien, voordat de steile berg richting Siegerland beklommen werd. Een monument in het midden van het dorp herinnert nog aan deze tijd.

Boven aangekomen, ongeveer 2 km ten zuiden van Altenkleusheim, bevond zich de grens. Een dikke oude steen werd daar rond het jaar 1690 aan de rand van de weg in de grond gezet en getuigt ook vandaag de dag nog aan deze grensovergang. Aan "onze" kant van de steen heeft men "COLLEN" (=Keulen) gegraveerd en aan de andere kant "NASSAW" (=Nassau, ja inderdaad, familie van het nederlandse koningshuis Oranje-Nassau). De grens tussen de beide deelstaatjes bestond toendertijd uit de zogenaamde "Hecke" (=heg of hek), een ongeveer 30 tot 60 meter brede strook met aardwallen, diepe kuilen en doornenstruiken. Kortom geen grens waar je zo 1,2,3 zonder problemen ongezien overheen kwam, tenzij je voor de officiele weg gekozen had.

Na de grensovergang verloopt de weg weer naar beneden langs de "dicke Buche" richting Krombach (ja, van de bekende Krombacher brouwerij). Deze dikke oude beukenboom staat tegenwoordig onder natuurbescherming en alhoewel ze duidelijk niet meer op het grondgebied van Altenkleusheim staat, verdient zij vanwege haar bijzondere grootte en ouderdom vermelding in deze tekst.

Vandaag de dag leven er ongeveer 800 mensen rondom de katholieke kerk die van 1959 tot 1961 door de dorpsbewoners zelf in de avonduren gebouwd werd. Achter de kerk, iets hoger op de berg, bevind zich de Lourdesgrot met een kleine kapel.
Tot 1974 was er in Altenkleusheim een "eigen" lagere school. Toen deze gesloten werd hebben enige ouders een vereniging opgericht die vanaf 1975 tot op de dag van vandaag daarvoor zorgt dat er in Altenkleusheim een kleuterschool (=Kindergarten) is voor kinderen in de leeftijd van 3 tot en met 6 jaar. In het jaar 2000 kon men het 25-jarig jubileum vieren en van de opbrengst van alle feestaktiviteiten heeft de vereniging voor de kinderen een eigen snoezelruimte aangeschaft.
Het dorp heeft weleenswaar geen winkel en geen cafetaria of kroeg, zij heeft ook (nog) geen DSL-aansluiting en men is voor de dagelijkse verzorging aangewezen op de winkels in het ongeveer 8 kilometer gelegen Olpe, maar Altenkleusheim heeft een rijk verenigingsleven (voetbal, tennis, 2 koren enz.) waardoor men toch de mogelijkheid heeft zich regelmatig in een gezellige ronde te treffen en een fles of glas Krombacher bier te drinken.

Hoogtepunt van het jaar in Altenkleusheim is het schuttersfeest. Elk jaar opnieuw wordt er in het derde weekeinde van juni op zaterdagmiddag om de koningseer gestreden. Het schuttersfeest duurt in totaal drie dagen, op zondagochtend is er 's ochtends vroeg de Heilige Mis buiten bij de Lourdesgrot en 's middags de grote optocht door het dorp. De laatste dag (maandag) is vooral voor de kinderen bestemt omdat dan de kinderkoning gekroont wordt.
Andere tradities die in ere gehouden worden zijn: Nieuwjaarszingen door de vrijgezelle jongens uit het dorp, Heilige drie koningen (misdienaren), paasvuur, Sacramentsdagprocessie, pinksterprocessie en de lampionnenoptocht ter gelegenheid van St. Maarten.